هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی مانند عبرت‌گیری از تجربیات، رنج‌های عشق و زندگی، و ناامیدی‌های بشری می‌پردازد. شاعر از نمادهایی مانند نان و نمک، چشمهٔ شرم، و امواج دریا برای بیان احساسات عمیق استفاده کرده است. در نهایت، متن به ضعف انسان و تسلیم شدن در برابر تقدیر اشاره دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنج نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی تفسیر شود.

غزل ۱۳۷۳ - یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند

یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند
در نان و نمک‌ها قسمی بود که خوردند ۱

در چشمهٔ شرم آب نماند از دل بیدرد
کردند جبین بی‌نم و چشمی نفشردند ۲

آه از شرری چند کز افسون تعلق
دندان به دل سنگ فشردند و نمردند ۳

امواج به صد تک زدن حسرت‌ گوهر
آخر کف پا آبله کردند و فسردند ۴

هر چینی از این بزم شکست دگر آورد
موی سر فغفور چه مقدار ستردند ۵

چون شمع در این صومعه از شرم فضولی
تسلیم سرشتان به عرق سبحه شمردند ۶

در خاک طلب بیدل اثرهای ضعیفان
لغزش قدمی بود که چون اشک سپردند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۷۲ - حسرت زلف توام بود شکستم دادند
گوهر بعدی:غزل ۱۳۷۴ - تا شدم ‌گرم طلب عجز درایم‌ کردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.