هوش مصنوعی: این شعر از عواطف عمیق و حالات روحی متنوع شاعر سخن می‌گوید، از عشق و شادی تا حیرت و تسلیم. شاعر از عناصر طبیعی مانند خاک، باد، آب و آتش برای بیان حالات درونی خود استفاده می‌کند و به مفاهیمی مانند هستی، عدم و عبادت اشاره دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند حیرت و عدم نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک دارند.

غزل ۲۱۵۰ - سرشک بیخودم عیش می ناب دگر دارم

سرشک بیخودم عیش می ناب دگر دارم
ز مژگان تا چکیدن سیر مهتاب دگر دارم ۱

به تاراج تحیر داده‌ام آیینه و شادم
که در جوش صفای خانه سیلاب دگر دارم ۲

گهی خاکم‌،‌ گهی بادم‌،‌ گهی آبم‌،‌ گهی آتش
چو هستی در عدم یک عالم اسباب دگر دارم ۳

درین ‌گلشن من و سیر سجود ناتوانیها
که چون بید از خم هر برگ محراب دگر دارم ۴

نگاهم در نقاب حیرت آیینه می‌بالد
چراغ بزم حسنم برق آداب دگر دارم ۵

دماغ عرض بیتابی ندارد سرخوش حیرت
وگرنه در دل آیینه سیماب دگر دارم ۶

ز خون آرزو صدرنگ می‌بالد بهار من
نهال باغ یأسم ریشه در آب دگر دارم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۱۴۹ - عروج همتی در کار دارم
گوهر بعدی:غزل ۲۱۵۱ - چو اشک امشب به ساغر بادهٔ نابی دگر دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.