هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی مانند ناامیدی، حسرت، وهم، تقلید کورکورانه، و جستجوی معنوی می‌پردازد. شاعر از نادانی انسان‌ها، تهمت‌ها، و زندگی بی‌ثمر شکایت دارد و به دنبال روشنگری و وصال معنوی است. او از دردهای درونی، حیرت‌های وجودی، و تلاش برای یافتن حقیقت سخن می‌گوید.
رده سنی: 18+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، انتقادهای اجتماعی پیچیده، و استفاده از استعاره‌های سنگین ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند ناامیدی و مرگ نیاز به بلوغ فکری دارند.

غزل ۲۷۹۳ - به طبع مقبلان یارب‌کدورت را مده راهی

به طبع مقبلان یارب‌کدورت را مده راهی
براین ‌آیینه‌ها مپسند زنگ تهمت آهی ۱

چراغ ابلهان عمری‌ست می‌سوزد درین محفل
چه باشد یک شرر بالد فروغ طبع آگاهی ۲

جهان آیینهٔ وهم است و این طوطی سرشتانش
نفس پرداز تقلیدند و می‌گویند اللهی ۳

پر است آفاق از غولان آدم رو چه سازست این
به این بی‌حاصلان یا دانشی یا مرگ ناگاهی ۴

به حیرتگاه وصل افسون هجران عالمی دارد
فراموشی نصیبم کن مگر یادت کنم گاهی ۵

تپش‌ها دارم و از آشیان بیرون نمی‌آیم
به این انداز مژگان هم ندارد بال‌ کوتاهی ۶

به خاک آستانت چون هلال از بس‌که‌ گم‌ گشتم
جبینی یافتم در نقش پیشانی پس از ماهی ۷

ندانم مژدهٔ وصل که دارد انتظار من
که حسرت سخت گلبازست با گرد سر راهی ۸

چراغ عبرت من از گداز شمع شد روشن
بغیر از زندگانی نیست اینجا داغ جانکاهی ۹

به تنگیهای دل یک غنچه نتوان نقش بست اینجا
شکستم رنگ تا تغییر دادم بستر آهی ۱۰

ببینم تا کجاها می‌برد فکر خودم بیدل
به رنگ شمع امشب در گریبان کنده‌ام چاهی ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۷۹۲ - تا محرم طبیعت بلبل نمی‌شوی
گوهر بعدی:غزل ۲۷۹۴ - به شهرت زد اقبال خلق از تباهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.