هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، با استفاده از استعارهها و تصاویر زیبا، مخاطب را به صبر و شکیبایی دعوت میکند و از او میخواهد که از رفتارهای ناپخته و عجولانه پرهیز کند. شاعر با اشاره به عناصری مانند نالهٔ شبانه، سمند شوخمزاج، زلف شانهنشده، و آتش دل، مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی را بیان میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات پیچیدهٔ ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۸۷ - به گوش صبر دلا نالهٔ شبانه مکش
به گوش صبر دلا نالهٔ شبانه مکش
سمند شوخ مزاج است، تازیانه مکش ۱
نگویمت که به دل های ریش رحمی کن
شکست قیمت عنبر، به زلف شانه مکش ۲
چنین به آتش گل، عندلیب، در گلشن
به هرزه مشت خسی را به آشیانه مکش ۳
چه کرده اند تذروان بی گناه، ای غیر
بیا و در چمن قدس دام و دانه مکش ۴
هوای تیر تو هر ذره را بود در دل
چو بر نشان بزنی، تیر از نشانه مکش ۵
گرت ز آتش دل نیست لذتی عرفی
بگو که نیم نفس از دل زبانه مکش ۶
سمند شوخ مزاج است، تازیانه مکش ۱
نگویمت که به دل های ریش رحمی کن
شکست قیمت عنبر، به زلف شانه مکش ۲
چنین به آتش گل، عندلیب، در گلشن
به هرزه مشت خسی را به آشیانه مکش ۳
چه کرده اند تذروان بی گناه، ای غیر
بیا و در چمن قدس دام و دانه مکش ۴
هوای تیر تو هر ذره را بود در دل
چو بر نشان بزنی، تیر از نشانه مکش ۵
گرت ز آتش دل نیست لذتی عرفی
بگو که نیم نفس از دل زبانه مکش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۸۶ - کی دل به جهان بنگرد و ناز و نعیمش
گوهر بعدی:غزل ۳۸۸ - آن گه که تو باشی در مردن نگرانش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
