هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق و شیفتگی شاعر به معشوق است که او را منبع نور و زندگی میداند و همه چیز را در گرو وجود او میبیند. شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر او بر جهان سخن میگوید و عشق را به عنوان بالاترین ارزش توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۴۰ - چشم ما روشن به نور روی اوست
چشم ما روشن به نور روی اوست
جان ما دایم به جست و جوی اوست ۱
بلبل سرمست در گلزار عشق
هرچه می گوید بگفت و گوی اوست ۲
جنت جاوید اگر خواهی بیا
پیش ما بنشین که جنت کوی اوست ۳
یک سر مویش به جانی کی دهم
هر دو عالم قیمت یک موی اوست ۴
آفتاب است او و خوبان همچو ماه
روشنی روی ماه از روی اوست ۵
گفتهٔ مستانهٔ ما گوش کن
نیک بشنو گفتهٔ نیکوی اوست ۶
خال هندویش دل ما صید کرد
سید ما بندهٔ هندوی اوست ۷
جان ما دایم به جست و جوی اوست ۱
بلبل سرمست در گلزار عشق
هرچه می گوید بگفت و گوی اوست ۲
جنت جاوید اگر خواهی بیا
پیش ما بنشین که جنت کوی اوست ۳
یک سر مویش به جانی کی دهم
هر دو عالم قیمت یک موی اوست ۴
آفتاب است او و خوبان همچو ماه
روشنی روی ماه از روی اوست ۵
گفتهٔ مستانهٔ ما گوش کن
نیک بشنو گفتهٔ نیکوی اوست ۶
خال هندویش دل ما صید کرد
سید ما بندهٔ هندوی اوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۹ - بنده ایم و عابد و معبود اوست
گوهر بعدی:غزل ۳۴۱ - جانم خیال شد به خیال خیال دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.