هوش مصنوعی:
در بهار، تنها کنار جوی آب بنشین و فقط از زیبایی یار سمنرو سخن بگو. تنها بادهٔ گلرنگ در سپیدهدم بنوش و فقط بوی زلف معطر بتان را استشمام کن.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامفهوم یا پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مصرف باده (هرچند نمادین) ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
رباعی ۱۸۲ - در وقت بهار جز لب جوی مجوی
در وقت بهار جز لب جوی مجوی
جز وصف رخ یار سمنروی مگوی ۱
جز بادهٔ گلرنگ به شبگیر مگیر
جز زلف بتان عنبرین بوی مبوی ۲
جز وصف رخ یار سمنروی مگوی ۱
جز بادهٔ گلرنگ به شبگیر مگیر
جز زلف بتان عنبرین بوی مبوی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۱ - بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنی
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۳ - جسمی دارم دلی خراب اندر وی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
