رباعی ۱۸۱ - بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنی

بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنی
بس دل که بدان دو زلف آواره کنی ۱

ایزد به دل تو رحمتی در فکناد
تا چارهٔ عاشقان بیچاره کنی ۲