غزل ۳۳ - گر چه محجوب از نظر کرده است بی جایی ترا

گر چه محجوب از نظر کرده است بی جایی ترا
همچنان جوید ز هر جایی تماشایی ترا ۱

از لطافت فکر در کنه تو نتواند رسید
چون تواند درک کردن نور بینایی ترا ۲

آنچنان کز دیدن جان است قاصر دیده ها
پرده چشم جهان بین است پیدایی ترا ۳

چون الف کز اتصال حرف باشد مستقیم
بر نیارد کثرت مردم ز یکتایی ترا ۴

می برم غیرت به هر کس می شود جویای تو
گر چه نتوان یافت می دانم ز جویایی ترا ۵

از حواس خمس مستغنی است ذات کاملت
لازم ذات است گویایی و بینایی ترا ۶

از دو فرمانده نگردد نظم عالم منتظم
شاهد وحدت بود بس عالم آرایی ترا ۷

شش جهت را می کنی از روی خود آیینه زار
نیست از دیدار خود از بس شکیبایی ترا ۸

هر دو عالم را کنی از جلوه گر زیر و زبر
کیست تا مانع تواند شد ز خودرایی ترا ۹

غیر عیب خویش دیدن، گر ز اهل بینشی
نیست صائب حاصل دیگر ز بینایی ترا ۱۰