غزل ۲۶۳ - راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ما

راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ما
آب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما ۱

عینک بینایی ما دوربین افتاده است
فیض شنبه از شب آدینه می یابیم ما ۲

آنچه از پیر طریقت کشف نتواند شدن
در خرابات از می دیرینه می یابیم ما ۳

شب به چشم ما نسازد روز روشن را سیاه
فیض صبح از سینه بی کینه می یابیم ما ۴

نیست بر دست سبوی باده چشم ما چو جام
نشأه صهبا ز جوش سینه می یابیم ما ۵

قسمت شاهان نمی گردد ز الوان نعم
آنچه از نان جو و کشکینه می یابیم ما ۶

درنیابند از سمور و قاقم و سنجاب، خلق
گرمیی کز خرقه پشمینه می یابیم ما ۷

می زداید زنگ از دل جلوه گاه یار هم
لذت دیدار از آیینه می یابیم ما ۸

هرچه هر کس را بود در دل نهان، چون آینه
صائب از فیض صفای سینه می یابیم ما ۹