غزل ۳۴۳ - نمی باشد ز بی برگی چراغی خانه ما را

نمی باشد ز بی برگی چراغی خانه ما را
ز چشم جغد باشد روشنی ویرانه ما را ۱

گرانی می کند بر گوشه گیران پرتو منت
نگه دارد خدا از چشم روزن خانه ما را! ۲

در و دیوار نتواند عنان سیل پیچیدن
که منع از کوچه گردی می کند دیوانه ما را؟ ۳

ز برق تیشه ما سنگ خارا آب می گردد
که حد دارد گذارد لب به لب پیمانه ما را؟ ۴

سپند شوخ ما بار دل مجمر نمی گردد
به خرمن می رساند بی قراری دانه ما را ۵

پر پروانه سازد پرده خواب فراغت را
مده در گوش خود راه آتشین افسانه ما را ۶

به چوب گل دهد تهدید ما ناصح، ازین غافل
که گردد خامه مشق جنون دیوانه ما را ۷

نفس دزدیده، پا در خلوت وحشی خیالان نه
که هست از چشم آهو حلقه در خانه ما را ۸

اگر درد سخن می داشت صائب صید بند ما
ز گوهر چون صدف می کرد آب و دانه ما را ۹