هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی است. شاعر از تحولات درونی خود سخن می‌گوید که چگونه عشق و صحبت با معشوق یا پیر خرابات، او را دگرگون کرده است. او از رهایی از تعلقات دنیوی و گرایش به عشق الهی می‌گوید، و همچنین از دردها و رنج‌های عشق که او را آزرده اما به تعالی رسانده است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و جدایی از تعلقات دنیوی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

غزل ۵۲۸ - سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا
صحبت پیر خرابات جوان کرد مرا ۱

حلقه کعبه ازو نعل در آتش دارد
آن که سرگشته تر از ریگ روان کرد مرا ۲

خانه بر دوش تر از ابر بهاران بودم
لنگر درد تو چون کوه گران کرد مرا ۳

بسته بودم نظر از هر چه درین عالم هست
چشم عاشق نگه او نگران کرد مرا ۴

گل روی سبد فصل بهاران بودم
آه بی برگ تر از نخل خزان کرد مرا ۵

دو زبانی چو الف در دل من راه نداشت
غمزه موی شکافت دو زبان کرد مرا ۶

من نه آنم که گران بر دل موری باشم
ناز در چشم تو چون خواب، گران کرد مرا ۷

دل صد پاره و لخت جگر و دانه اشک
فارغ از نعمت الوان جهان کرد مرا ۸

صائب افسردگی توبه درین فصل بهار
سرد هنگامه تر از فصل خزان کرد مرا ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۲۷ - نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا
گوهر بعدی:غزل ۵۲۹ - نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.