غزل ۵۴۵ - شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را

شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را
موج بال و پر رفتار شود جیحون را ۱

گل ابری چه قدر آب ز دریا گیرد؟
نکند دیده سبکبار دل پر خون را ۲

گوشه عافیتی صافدلان را کافی است
خم خالی است بس از میکده افلاطون را ۳

سرو را باری اگر هست، همین بار دل است
برگ عیش از کف افسوس بود موزون را ۴

تشنه را موج ز کوثر نکند رو گردان
عاشق از خط نکند ترک، لب میگون را ۵

ناگواری ز بخیلان نبرد بیرون مرگ
تا قیامت نکند هضم، زمین قارون را ۶

باده من بود از خون دل خود صائب
سنگ اطفال بود نقل، من مجنون را ۷