هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره عشق، رنج‌های زندگی، و جستجوی معنویت است. شاعر از مفاهیمی مانند شراب کهنه، داغ عشق، بهار تازه، و سیر بهشت استفاده می‌کند تا احساسات خود را درباره زندگی، عشق، و رهایی بیان کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۶۲۴ - کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا
شراب کهنه دهد تازگی دماغ مرا ۱

چو لاله در چمن از کاسه سرنگونی ها
تهی ز باده ندیده است کس ایاغ مرا ۲

ز خرج، دخل کریمان یکی هزار شود
در گشاده، در بسته است باغ مرا ۳

ستاره سوخته از سوختن نیندیشد
حذر ز سوده الماس نیست داغ مرا ۴

ز آفتاب بود روشناییم چون لعل
چسان خموش توان ساختن چراغ مرا؟ ۵

بهار تازه کند داغ تخم سوخته را
ز باده تر نتوان ساختن دماغ مرا ۶

مرا کسی که به سیر بهشت می خواند
ندیده است مگر گوشه فراغ مرا؟ ۷

به شور حشر مرا نیست حاجتی صائب
چنین که عشق نمکسود ساخت داغ مرا ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۲۳ - نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا
گوهر بعدی:غزل ۶۲۵ - کجا به دام کشد سایه نهال مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.