هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، زیباییهای طبیعت و احساسات انسانی را با استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه توصیف میکند. شاعر از گل، لب، نهال، خورشید و دیگر عناصر طبیعی برای بیان مفاهیم عمیق عشق، زیبایی، گذر زمان و تأثیرات آن بر زندگی انسان استفاده میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی ادبی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۷۳۹ - گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این است
گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این است
لبی که می شکند دیدنش خمار این است ۱
بلند بخت نهالی که از خجالت او
الف کشد به زمین سرو جویبار این است ۲
به چشم دیده وران آفتاب عالمتاب
پیاده ای است زمین گیر اگر سوار این است ۳
کند ز نشو و نما منع سبزه خط را
اگر حلاوت آن لعل آبدار این است ۴
جهان به دیده خورشید تار می سازد
اگر ترقی آن خط مشکبار این است ۵
ز زنگ، آینه آفتاب در خطرست
اگر عیار تریهای روزگار این است ۶
ز زهد خشک اثر در جهان نخواهد ماند
اگر طراوت ایام نوبهار این است ۷
قدم ز گوشه عزلت برون منه صائب
که چاره دل آشفته روزگار این است ۸
لبی که می شکند دیدنش خمار این است ۱
بلند بخت نهالی که از خجالت او
الف کشد به زمین سرو جویبار این است ۲
به چشم دیده وران آفتاب عالمتاب
پیاده ای است زمین گیر اگر سوار این است ۳
کند ز نشو و نما منع سبزه خط را
اگر حلاوت آن لعل آبدار این است ۴
جهان به دیده خورشید تار می سازد
اگر ترقی آن خط مشکبار این است ۵
ز زنگ، آینه آفتاب در خطرست
اگر عیار تریهای روزگار این است ۶
ز زهد خشک اثر در جهان نخواهد ماند
اگر طراوت ایام نوبهار این است ۷
قدم ز گوشه عزلت برون منه صائب
که چاره دل آشفته روزگار این است ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۳۸ - رکاب عزم تو در دست خواب سنگین است
گوهر بعدی:غزل ۱۷۴۰ - خوشا دلی که نمکسود از ملاحت اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
