غزل ۱۷۹۱ - ز عشق در اگر نور آشنایی هست

ز عشق در اگر نور آشنایی هست
به زیر خاک هم امید روشنایی هست ۱

حریم وصل محال است بی قریب بود
که هر کجا که بود عید، روستایی هست ۲

چه گل ز دیدن صیاد می توانی چید؟
ترا که در قفس اندیشه رهایی هست ۳

ز داغ عشق مکش سر، که خانه دل را
به قدر روزنه داغ، روشنایی هست ۴

عنایتی است که بند قبا گشایی خود
وگرنه دست مرا در گرهگشایی هست ۵

همین زیادتی زلف و خط و خال بود
میانه تو و خورشید اگر جدایی هست ۶

چه نعمتی است که تن پروران نمی دانند
که عیش روی زمین در برهنه پایی هست ۷

شکستگی نشود در وجود پا بر جای
در آن دیار که امید مومیایی هست ۸

ببر ز هر دو جهان چون مجردان صائب
اگر به عشق ترا ذوق آشنایی هست ۹