غزل ۲۳۵۰ - تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد

تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد
باغبان چندین خیابان سرو را آزاد کرد ۱

سنگ را در ناله می آرد وداع دوستان
بیستون فریادها در ماتم فرهاد کرد ۲

نیست چون جوهر اگر در بال همت کوتهی
می توان پروازها در بیضه فولاد کرد ۳

مدتی شد گرچه از جوش نشاط افتاده ایم
می توان از خاک ما میخانه ها آباد کرد ۴

تاجداران را طریق خسروی تعلیم داد
این که از هدهد سلیمان وقت غیبت یاد کرد ۵

اینقدر تمهید در تعمیر ما در کار نیست
می توان ما را به گرد دامنی آباد کرد ۶

آه اگر ذوق گرفتاری نخواهد عذر ما
وحشت ما خون عالم در دل صیاد کرد ۷

رفت در گنج گهر پایش چو دیوار یتیم
چون خضر هر کس که در تعمیر ما امداد کرد ۸

این جواب آن غزل صائب که فتحی گفته است
از فراموشان مباد آن کس که ما را یاد کرد ۹