غزل ۳۴۳۳ - عاشقان را چه غم از سلسله پا باشد؟

عاشقان را چه غم از سلسله پا باشد؟
موج کی مانع آمد شد دریا باشد؟ ۱

پیش چشمی که نرفته است ازو آب حیا
در و دیوار جهان دیده نابینا باشد ۲

سنگ را صنعت فرهاد به حرف آورده است
ناز تحسین نکشد کار چو گویا باشد ۳

با نسیم سحری دست و گریبان گردد
رشته شمع، گر از پنبه مینا باشد ۴

قلزم از روی گهر گرد یتیمی نبرد
یوسف مصر به صد قافله تنها باشد ۵

شمع در پرده فانوس نماند پنهان
هر چه در دل بود از جبهه هویدا باشد ۶

در تنوری چه قدر جلوه نماید طوفان؟
شور دیوانه به اندازه صحرا باشد ۷

چهره عاقبت کار به روشن گهران
هم ز آیینه آغاز هویدا باشد ۸

خال رخسار تو از زلف دلاویزترست
نقطه ای نیست درین صفحه که بیجا باشد ۹

کف بی مغز چه پروای معلم دارد؟
روی عنبر سیه از سیلی دریا باشد ۱۰

نکشد سر به گریبان خجالت صائب
هر که امروز در اندیشه فردا باشد ۱۱