هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، شاعر پرآوازهٔ سبک هندی، سرشار از مضامین عاشقانه، عرفانی و اجتماعی است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و نمادین، مانند گل، بلبل، شمع و پروانه، به بیان دردها و رنج‌های عاشقانه، ناامیدی از وفاداری، و شرایط سخت زندگی می‌پردازد. همچنین، انتقاداتی به اجتماع و رفتارهای نادرست انسان‌ها دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، برخی از ابیات حاوی انتقادات اجتماعی هستند که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.

غزل ۳۷۳۲ - گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

گلی که از عرق شرم دیده بان دارد
خط امان ز شبیخون بلبلان دارد ۱

به عشق نسبت خاصی است ناتوانان را
گهر علاقه دیگر به ریسمان دارد ۲

فراغ بال ز مرغان این چمن مطلب
که گر همای بود درد استخوان دارد ۳

فغان که آینه رخسار من نمی داند
که آشنایی تردامنان زیان دارد ۴

بجان رساند مرا داغ دوستان دیدن
چه دلخوشی خضر از عمر جاودان دارد؟ ۵

چرا ز غیرت، پروانه خویش را نکشد؟
که شمع با همه انجمن زبان دارد ۶

وفا به وعده نکردن خلاف آداب است
وگرنه شکوه ما مهر بر زبان دارد ۷

چه حالت است من خسته را نمی دانم
که هرچه جز دل خود می خورم زیان دارد ۸

لباس ماتم بلبل همیشه آماده است
به هر چمن که در او زاغی آشیان دارد ۹

چگونه دیده صائب گهرفشان نشود؟
که رو ز ملک خراسان به اصفهان دارد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۷۳۱ - ز نقشهای غریب آنچه جام جم دارد
گوهر بعدی:غزل ۳۷۳۳ - کناره گرد خطرهای بیکران دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.