هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر رنجها و ناملایماتی است که شاعر و همفکرانش متحمل شدهاند. آنها با وجود تلاشهای فراوان، مورد بیمهری و آزار قرار گرفتهاند. اشعار حاکی از صبر و استقامت در برابر این سختیهاست و نشان میدهد که با وجود تمامی ملامتها و زخمها، هنوز امید و عزت نفس در آنها زنده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و ملامت ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۳۹۰۶ - هزار نقش مخالف به کار ما کردند
هزار نقش مخالف به کار ما کردند
چها به آینه بی غبار ما کردند ۱
به این بهانه که خاری برآورند از دل
هزار زخم نمایان به کار ما کردند ۲
شد از خرابی ما سیل ناامید آن روز
که خاکساری ما را حصار ما کردند ۳
شده است دامن ما همچو دامن کهسار
ز بس که سنگ ملامت به کار ما کردند ۴
هنوز دیده روحانیان گهرریزست
ازان نظر که به مشت غبار ما کردند ۵
به چشم همت ما چون دو قطره اشک است
اگر چه نقد دو عالم نثار ما کردند ۶
نظاره گل شب بوی فیض را صائب
نصیب دیده شب زنده دار ما کردند ۷
چها به آینه بی غبار ما کردند ۱
به این بهانه که خاری برآورند از دل
هزار زخم نمایان به کار ما کردند ۲
شد از خرابی ما سیل ناامید آن روز
که خاکساری ما را حصار ما کردند ۳
شده است دامن ما همچو دامن کهسار
ز بس که سنگ ملامت به کار ما کردند ۴
هنوز دیده روحانیان گهرریزست
ازان نظر که به مشت غبار ما کردند ۵
به چشم همت ما چون دو قطره اشک است
اگر چه نقد دو عالم نثار ما کردند ۶
نظاره گل شب بوی فیض را صائب
نصیب دیده شب زنده دار ما کردند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۰۵ - سحر که چهره خورشید را به خون شستند
گوهر بعدی:غزل ۳۹۰۷ - سبکروان که طلبکار یار می گردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.