غزل ۴۵۵۴ - برد دستم رابیاض گردن جانان ز کار

برد دستم رابیاض گردن جانان ز کار
دست را سازد بیاض خوش قلم بی اختیار ۱

از بیاض گردن او در نظرها شد عزیز
بود اگر حکم بیاضی پیش از بی اعتبار ۲

چون چراغ صبحدم خورشید می لرزد به جان
تا بیاض گردن سیمین او شد آشکار ۳

عاشقان را از تماشای بهشت وجوی شیر
کرد مستغنی بیاض گردن آن گلعذار ۴

نیست گر صبح قیامت گردنش،چون دیده ها
می پرد چون نامه در نظاره اش بی اختیار؟ ۵

آنچه با رخسار یوسف اخوان نکرد
می کند با گردن او عکس زلف تابدار ۶

زلف مشکین کی حجاب گردن او می شود؟
پرده شب را فروغ صبح سازد تارومار ۷

بی نیاز از شمع کافوری است صائب مرقدش
خون هر کس رابه گردن گیرد آن سیمین عذار ۸