هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند دوراندیشی، امیدهای واهی، رنجهای درونی، و پرهیز از بیان دردها نزد بیدردان میپردازد. شاعر از کوتهاندیشی و وابستگی به مال دنیا انتقاد میکند و از رنجهایی میگوید که از آرزوهای بیپایه ناشی شدهاند. همچنین، او بر اهمیت پنهاننگهداشتن رنجها از بیدردان تأکید دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، مانند نقد دنیاگرایی و تحلیل رنجهای درونی، برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی و تمثیلهای بهکاررفته (مانند «مگس در دامگاه عنکبوت») نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۴۹۱۷ - کوته اندیشی که نفرستد به عقبی مال خویش
کوته اندیشی که نفرستد به عقبی مال خویش
چشم امیدش بود پیوسته در دنبال خویش ۱
چون مگس در دامگاه عنکبوتان، کرده ام
دست و پا گم ازهجوم رشته آمال خویش ۲
خواب راحت می کنم در سایه بال هما
تا ز استغنا کشیدم سربه زیربال خویش ۳
می شود بر دیده خونبار من عالم سیاه
هرگه اندازم نظر برنامه اعمال خویش ۴
جوی خون از دیده آیینه می گردد روان
پرده بردارم اگر از صورت احوال خویش ۵
نیست اظهار جوانی، خجلت بی حاصلی است
این که می دارم نهان ازهمنشینان سال خویش ۶
داغ می بخشد ثمر گفتار هرجا درد نیست
پیش بیدردان مکن اظهار صائب حال خویش ۷
چشم امیدش بود پیوسته در دنبال خویش ۱
چون مگس در دامگاه عنکبوتان، کرده ام
دست و پا گم ازهجوم رشته آمال خویش ۲
خواب راحت می کنم در سایه بال هما
تا ز استغنا کشیدم سربه زیربال خویش ۳
می شود بر دیده خونبار من عالم سیاه
هرگه اندازم نظر برنامه اعمال خویش ۴
جوی خون از دیده آیینه می گردد روان
پرده بردارم اگر از صورت احوال خویش ۵
نیست اظهار جوانی، خجلت بی حاصلی است
این که می دارم نهان ازهمنشینان سال خویش ۶
داغ می بخشد ثمر گفتار هرجا درد نیست
پیش بیدردان مکن اظهار صائب حال خویش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹۱۶ - جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویش
گوهر بعدی:غزل ۴۹۱۸ - برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.