هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعارههای عمیق، به موضوعاتی مانند عشق، رنج، جدایی، و جستجوی معنا در زندگی میپردازد. شاعر از عناصری مانند پروانه و شمع، شیشه می، و کشتی برای بیان احساسات خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهٔ ادبی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و جدایی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۴۹۹۲ - نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویش
نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویش
دست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش ۱
نیست پروانه من قابل دلسوزی شمع
مگر ازگرمی پرواز بسوزم پر خویش ۲
گردن شیشه می حکم بیاضی دارد
که کسی از خط پیمانه نپیچد سر خویش ۳
چند مژگان تو بااهل نظر کج بازد؟
هیچ کس تیر نینداخته بر لشکر خویش ۴
نیستی اخگر، ازین پرده نیلی بدر آی
چند در پرده توان بود زخاکستر خویش؟ ۵
کشتی خویش به ساحل نتوانی بردن
تادرین بحر فلاخن نکنی لنگر خویش ۶
چون به بیداری ازان روی نظر بردارد؟
آنکه در خواب نهد آینه زیرسرخویش ۷
خبر از مستی سرشار ندارد صائب
هرکه مستانه نزد در دل خم ساغر خویش ۸
دست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش ۱
نیست پروانه من قابل دلسوزی شمع
مگر ازگرمی پرواز بسوزم پر خویش ۲
گردن شیشه می حکم بیاضی دارد
که کسی از خط پیمانه نپیچد سر خویش ۳
چند مژگان تو بااهل نظر کج بازد؟
هیچ کس تیر نینداخته بر لشکر خویش ۴
نیستی اخگر، ازین پرده نیلی بدر آی
چند در پرده توان بود زخاکستر خویش؟ ۵
کشتی خویش به ساحل نتوانی بردن
تادرین بحر فلاخن نکنی لنگر خویش ۶
چون به بیداری ازان روی نظر بردارد؟
آنکه در خواب نهد آینه زیرسرخویش ۷
خبر از مستی سرشار ندارد صائب
هرکه مستانه نزد در دل خم ساغر خویش ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹۹۱ - ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویش
گوهر بعدی:غزل ۴۹۹۳ - رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
