هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی بیانگر تأثیرات شراب بر عقل و هوش انسان است و به موضوعاتی مانند ندامت، گذر زمان، و ارزش سکوت در مقابل گفتار بی‌محتوا می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌های مختلف مانند شراب، آب خضر، و دیگ جوش، به انتقاد از رفتارهای سطحی و بی‌ثمر می‌پردازد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مفاهیم مرتبط با آن، این متن را برای گروه سنی پایین‌تر نامناسب می‌کند.

غزل ۵۰۵۸ - خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروش

خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروش
کز یک پیاله برد زمن صبر و عقل وهوش ۱

دیروز بود بار جهانی به دوش من
امروز میکشند مرا چون سبو به دوش ۲

ازآب خضر باد برومند دانه اش
آورد هرکه این دل افسرده رابه جوش ۳

عمر دوباره از نفس گرم شیشه یافت
در مجلس شراب چراغی که شد خموش ۴

از جوش دیگ،آب کف پوچ می شود
از گفتگو به خرج رود مغز خود فروش ۵

آب روان به قوت سرچشمه می رود
بی جوش گل مدار ز بلبل طمع خروش ۶

هرگز ز زنگ زهر ندامت نمی چشد
شد همچو پشت آینه هرکس که پرده پوش ۷

چندان که دخل هست مکن خرج اختیار
تا می توان شنید سخن، در سخن مکوش ۸

صائب چو ماه عید فلک قدر می شود
ازحرف نیک وبدلب هرکس که شد خموش ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۰۵۷ - شوخی که جلوه گاه بود دیده منش
گوهر بعدی:غزل ۵۰۵۹ - هر چند خط باطلم از تار وپود خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.