غزل ۵۳۵۹ - حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدم

حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدم
شاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم ۱

آفتاب فیض حق از رخ نقاب افکنده است
هر طرف چشم افکنی دیدار باشد صبحدم ۲

می توان شب خرج کردن قلب روی اندود را
روز بازار دل بیدار باشد صبحدم ۳

دست جمعی را که می لرزند در عرض دعا
آفتاب انگشتر زنهار باشد صبحدم ۴

رحمت تقریب جوی کردگار بی نیاز
گوش بر آواز استغفار باشد صبحدم ۵

ابروی دیده بیدار اشک حسرت است
وقت چشمی خوش که طوفان بار باشد صبحدم ۶

رحمت حق مرهم کافور سامان می دهد
عاشقانی را که دل افگار باشد صبحدم ۷

از گریبانش نسیم مصر سر بیرون کند
دیده هر کس که چون دستار باشد صبحدم ۸

زود بر فتراک می بندد سر خورشید را
دام هر کس دیده بیدار باشد صبحدم ۹

نافه آهوی شب را می شکافد تیغ مهر
آسمانها طبله عطار باشد صبحدم ۱۰

دیده لبریز سرشک و سینه مالامال آه
کس به این سامان چرا بیکار باشد صبحدم ۱۱

می تواند فیض برد از آفتاب لطف حق
هرکه چون صائب دلش بیدار باشد صبحدم ۱۲