خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی بیانگر درد و رنج شاعر از ناملایمات زندگی و بی وفایی دوستان است. او با تصاویر شاعرانه مانند جوی خون، برق بلا، و آه آتشین، احساسات عمیق خود را بیان می کند. با وجود ظاهر تلخ، گفتارش شیرین است و در پس پرده‌های سختی، امیدواری وجود دارد. شاعر از ناله‌های مجنون وار خود می‌گوید و در پایان، با وجود همه غم‌ها، به آینده امیدوار است.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی، استفاده از استعاره‌های پیچیده و تصاویر شاعرانه‌ای مانند خون و آتش ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند ناامیدی و امیدواری نیاز به بلوغ فکری دارد.

ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین من
ز دامنگیری او جوی خون شد آستین من

به این طالع چرا از دوستان من راستی جویم؟
که افتاده است چپ با دست من نقش نگین من

اگر چه ظاهرم تلخ است، شیرین است گفتارم
نهان در پرده زنبور باشد انگبین من

ز بس بر خرمنم برق بلا ده تیغه می بارد
به خاکستر نشیند تا به گردن خوشه چین من

شفق هر صبحدم صد کاسه خون در ساغرم ریزد
فلک از کهکشان هر شب کمر بندد به کین من

مده رو پیش چشم من نقاب بی مروت را
مباد آید برون از پرده آه آتشین من

دماغ ناله مجنون صحرایی کجا دارد؟
جرس را مهر بر لب می نهد محمل نشین من

امیدی هست آب رفته اش دیگر به جو آید
یکی سازد به مژگان دست را گر آستین من

تو ای صائب دل خرم اگر داری خوشت باشد
گره فرسود شد در گرد غم چین جبین من

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir