هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، مفاهیم عشق، رنج، صبر، و وصال را بیان می‌کند. شاعر از عناصری مانند غنچه، شمع، می، و خم برای انتقال احساسات عمیق استفاده کرده است. همچنین، متن به موضوعاتی مانند عشق الهی، فداکاری، و خطرات گستاخی در برابر بزرگان اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات موجود در شعر نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فلسفه دارند.

غزل ۶۴۳۶ - چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردن

چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردن
از می نشد چو مینا سرشار تا به گردن ۱

چون شمع هر که افراخت گردن به افسر زر
در اشک خود نشیند بسیار تا به گردن ۲

بتوان ز روزن دل دیدن جهان جان را
زین رخنه سربرآور یک بار تا به گردن ۳

چون خم همان دهانش خمیازه ریز باشد
در می اگر نشیند خمار تا به گردن ۴

یک طوق پیرهن دان پرگار آسمان را
تا در وصال باشی با یار تا به گردن ۵

یک بار غنچه او بر روی باغ خندید
در موج گل نهان شد دیوار تا به گردن ۶

صبح بیاض گردن صاحب شفق نگردید
نگرفت خون ما را دلدار تا به گردن ۷

زنهار با بزرگان گستاخ درنیایی
تیغ جگر شکافی است کهسار تا به گردن ۸

جمعی که سرندادند در راه عشقبازی
مستغرقند صائب در عار تا به گردن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۴۳۵ - دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهان
گوهر بعدی:غزل ۶۴۳۷ - ای قامت بلندت معراج آفریدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.