غزل ۶۶۰۸ - ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شده

ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شده
ز هاله خوبی مه پای در رکاب شده ۱

خطی که روی بتان را برآورد ز حجاب
مه عذار ترا پرده حجاب شده ۲

ز زلف چون به خط افتاد کار خوشدل باش
که خط سبز دعایی است مستجاب شده ۳

نچیده است گل از روی دولت بیدار
کسی که غافل ازان چشم نیمخواب شده ۴

بیاض گردن او را چه نسبت است با صبح
که از قلمرو ایجاد انتخاب شده ۵

تمام عمر نیاید به هم ز خنده لبش
پیاله ای که ز لعل تو کامیاب شده ۶

یکی هزار کند شور عندلیبان را
چنین که عارض او گلگل از شراب شده ۷

به حسن عاقبت قطره ای است رشک مرا
که همچو شبنم گل خرج آفتاب شده ۸

شکسته است به دریا کلاه گوشه فخر
سری که پر ز هوای تو چون حباب شده ۹

گلاب پیرهن آفتاب گردیده است
درین ریاض چو شبنم دلی که آب شده ۱۰

حریف نخوت نودولتان نمی گردید
حذر کنید ز خونی که مشک ناب شده ۱۱

مگر مرا ز خجالت برآورد در حشر
ز زندگانی من آنچه صرف خواب شده ۱۲

فکنده است ز هم دور آشنایان را
تکلفی که درین روزگار باب شده ۱۳

زمین قلمرو سیلاب حادثات بود
مکن بنای عمارت درین خراب شده ۱۴

مریز رنگ اقامت درین تماشاگاه
که گل ز گرمروی های خود گلاب شده ۱۵

به غیر بلبل آتش نوای من صائب
دگر که از نفس گرم خود کباب شده؟ ۱۶