غزل ۶۸۱۹ - در سر مرده دلان شور ندیده است کسی

در سر مرده دلان شور ندیده است کسی
نفس گرم ز کافور ندیده است کسی ۱

سبزه شوره زمین نیست به جز موج سراب
حاصل از عالم پرشور ندیده است کسی ۲

خاک زیر قدم نرم روان آسوده است
گرد از قافله مور ندیده است کسی ۳

از عرق چهره گلرنگ تو بیهوشم ساخت
می ممزوج به این زور ندیده است کسی ۴

هر که چون آب خورد باده، نگردد سرخوش
مستی از نرگس مخمور ندیده است کسی ۵

کیست گیرد خبر از قافله گرمروان؟
که به جز آتشی از دور ندیده است کسی ۶

شادی از پیر کهنسال نمی باید جست
خنده هرگز ز لب گور ندیده است کسی ۷

نقشبندان خیالند نظربازانش
ورنه آن چهره مستور ندیده است کسی ۸

شد ز خط چهره گلرنگ تو افروخته تر
ماه در ابر به این نور ندیده است کسی ۹

سرو بالای ترا جوش بهارست مدام
برگریز از شجر طور ندیده است کسی ۱۰

نیست این غمکده بی سیل حوادث صائب
زیر گردون دل معمور ندیده است کسی ۱۱