غزل ۶۸۳۸ - خاک شو خاک ازان پیش که بر باد روی

خاک شو خاک ازان پیش که بر باد روی
بندگی پیشه خود ساز که آزاد روی ۱

مرگ چون موی برآرد ز خمیرت آسان
گر چو جوهر به رگ و ریشه فولاد روی ۲

روزگار از تو و مرگ تو فراغت دارد
شط نماند ز روش گر تو ز بغداد روی ۳

من نه آنم که به جان بخل کنم با تو، ولی
تو نه آنی که به قتل از سر من شاد روی ۴

پی رزق دگران قطره زدن بی اثرست
چند هر سوی پی روزی اولاد روی؟ ۵

شرم جاوید نقاب رخ جنت گردد
گر به فردوس به این حسن خداداد روی ۶

ریگ در قطع ره عشق نفس می دزدد
این نه راهی است که چون سیل به فریاد روی ۷

صائب این بخت نگونی که نصیب تو شده است
عجبی نیست گر از راه به ارشاد روی ۸