هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، به جستجوی حقیقت، نور الهی و رهایی از ظلمت اشاره دارد. شاعر از علوم دنیوی عبور کرده و به دنبال شناخت یار آشکار ولی پنهان است. او توصیه می‌کند که از غم دنیا دست برداریم و به عشق حقیقی روی آوریم. همچنین، به مفاهیمی مانند مهر الهی، عیسیای زمان و خاکساری در راه دوست اشاره می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۲۰ - سینه بشوی از علوم زاده سینا

سینه بشوی از علوم زاده سینا
نور و سنائی طلب ز وادی سینا

یار عیانست بی نقاب در اعیان
لیک دراعین کجا است دیده بینا

ساغر مینا ز دست پیر مغان گیر
چند خوری غم بزیر گنبد مینا

طعنه بویس و قرن زنی و قرین است
دیو و ددت قرنها و ساء قرینا

نیست رواماقرین ظلمت دیجور
روی تو عالم فروغ ماه جبینا

پرتو مهر از فلک بخاک گرافتد
خود چه شود عیسیا سپهر مکینا

یک نفس ای خاک راه دوست خدا را
بر سر اسرار زار خاک نشین آ
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹ - الهی بر دلم ابواب تسلیم و رضا بگشا
گوهر بعدی:غزل ۲۱ - دور از شاه خراسان در بلا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.