هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، زیبایی و جذابیت معشوق را با تصاویر شاعرانه مانند ماه، گوهر، و گلزار توصیف می‌کند. شاعر از جدایی و درد عشق سخن می‌گوید و آرزوی بازگشت به جوانی و وصال را بیان می‌کند. همچنین، از شیرین‌زبانی و جذابیت کلام معشوق تمجید شده است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات مانند آرزوی داشتن خنجر نیاز به درک عاطفی بالاتری دارد.

غزل ۱۷۷ - نبود چو ماه روی تو تابنده اختری

نبود چو ماه روی تو تابنده اختری
نامد مثال لعل تو رخشنده گوهری

از خیل آن و حسن کشی بر سرم سپاه
بر یک تنی که دیده شبیخون لشگری

صد آفرین بصنع جهان آفرین که او
جا داده صد جهان ملاحت بپیکری

گلزار خلد را شکند عطر خاطرم
چون یاد آورم سر زلف معنبری

دیدم نگار را شده با غیر همنشین
ای کاشکی به پهلوی من بود خنجری

عمر دوباره یابم و بیشک جوان شوم
از دست دوست نوشم اگر یک دوساغری

اسرار طوطی است شکر خاء نطق او
او را چه حاجت است بشهدی و شکری
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۷۶ - مپند ار او نهان و تو عیانی
گوهر بعدی:غزل ۱۷۸ - نه از لفظ تو پیغامی نه از کلک تو تحریری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.