شماره ۲۴۲ - رفتی و نام تو ز زبانم نمی رود

رفتی و نام تو ز زبانم نمی رود
واندیشه تو از دل و جانم نمی رود ۱

گر چه حدیث وصل تو کاری نه حد ماست
الا بدین حدیث زبانم نمی رود ۲

تو شاهدی نه غایب ازیرا خیال تو
از پیش خاطر نگرانم نمی رود ۳

گریم ز درد عشق و نگویم که حال چیست
کین عذر بیش با همگانم نمی رود ۴

خونی روانه کرده ام از دیده وین عجب
کز حوض قالب آب روانم نمی رود ۵

چندان چو سگ بکوی تو در خفته ام که هیچ
از خاک درگه تو نشانم نمی رود ۶

ذکر لب تو کرده ام ای دوست سالها
هرگز حلاوتش ز دهانم نمی رود ۷

از مشرب وصال خود این جان تشنه را
آبی بده که دست بنانم نمی رود ۸

دانم یقین که ماه رخی قاتل منست
جز بر تو این نگار گمانم نمی رود ۹

آبم روان ز دیده و خوابم شده ز چشم
اینم همی نیاید و آنم نمی رود ۱۰

از سیف رفت صبر و دل و هردم اندهی
ناخوانده آید و چو برانم نمی رود ۱۱