هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق و توصیف زیبایی‌ها و تأثیرات حضور اوست. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند خورشید، گل، و شکر، به توصیف عشق و آرزوهای خود می‌پردازد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۵۴ - در شهر اگر زمانی آن خوش پسر برآید

در شهر اگر زمانی آن خوش پسر برآید
ازهر دلی و جانی سوزی دگر برآید ۱

درآرزوی رویش چندین عجب نباشد
گرآفتاب ازین پس پیش از سحر برآید ۲

چون سایه نور ندهد براوج بام گردون
بی نردبان مهرش خورشید اگر برآید ۳

گربر زمین بیفتد آب دهان یارم
از بیخ هر نباتی شاخ شکر برآید ۴

ازبهر چون تو دلبردر پای چون تو گوهر
ازابر در ببارد وز خاک زر برآید ۵

گفتم که آب چشمم بر روی خشک گردد
چون بر گل عذارش ریحان تر برآید ۶

من آن گمان نبردم کز خط دود رنگش
چون شمع هر زمانم آتش بسر برآید ۷

جسم برهنه رو راشرط است اگر نپوشد
آنرا که دوست چون گل بی جامه دربرآید ۸

دامن بدست چون من بی طالعی کی افتد
آنرا که از گریبان شمس و قمر برآید ۹

باری بچشم احسان در سیف بنگرای جان
تا کار هر دو کونش زآن یک نظر برآید ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۳ - روز عمرم بزوال آمد وشب نیز رسید
گوهر بعدی:شماره ۲۵۵ - ز کویی کآنچنان ماهی برآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.