شماره ۵۱۵ - ای همه هستی مبر در خود گمان نیستی

ای همه هستی مبر در خود گمان نیستی
ترک سر گیر و بنه پا در جهان نیستی ۱

نیستی نزدیک درویشان ز خود وارستنست
مرگ صورت نیست نزد مانشان نیستی ۲

کردمان و می کورا مسلم کی شود (کذا)
داشتن داغ فنا بر گرد ران نیستی ۳

در ره معنی میسر کشتگان عشق راست
زیستن بی زحمت صورت بجان نیستی ۴

هرچه هست اندر جهان گر دشمنت باشد، مخور
از حوادث غم، چو هستی در امان نیستی ۵

عشق شیر پنجه دار آمد چو دستش در شود
گاو گردون را کشد در خر کمان نیستی ۶

اندرین خاکست همچون آب حیوان ناپدید
جای درویشان جان پرور بنان نیستی ۷

جان عاشق فارغست از گفت و گوی هر دو کون
حشو هستی را چه کار اندر میان نیستی ۸

حبذا قومی که گر خواهند چون نان بشکنند
قرصه خورشید را بر روی خوان نیستی ۹

معتبر باشد ازیشان نزد جانان بذل جان
چون سخا در فقر و جود اندر زمان نیستی ۱۰

جمله هستیهای عالم (را) که دل مشغول اوست
لقمه یی ساز و بنه اندر دهان نیستی ۱۱

راه رو شب چون شتر تا خوش بیاسایی بروز
ای جرس جنبان چو خر در کاروان نیستی ۱۲

سیف فرغانی دهان در بند و از دل گوش ساز
نطق جان بشنو که گویا شد زبان نیستی ۱۳