هوش مصنوعی: این متن یک شعر عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف زیبایی و جمال معشوق می‌پردازد. او از عناصر طبیعت مانند بدر، سرو، و گوهرها برای تشبیه زیبایی معشوق استفاده می‌کند و احساسات خود را نسبت به او بیان می‌دارد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.

غزل ۱۶۶ - کَالبَدر مَحیَّاک مِن الحُسنِ تلآلآ

کَالبَدر مَحیَّاک مِن الحُسنِ تلآلآ
الله ُ مَعَک زادکَ حُسناً و جَمالا ۱

هر کس به جهان در پی حالی و خیالیست
مائیم و خیال رخ زیبای تو حالا ۲

مشتاق ترا حال چو زلف تو پریشان
عشاق ترا کار چو بالای تو بالا ۳

آزادی قد تو کند سرو خرامان
ای سرو سهی بنده آن قامت و بالا ۴

لعل لب دلجوی تو دُرجیست گهر پوش
یا حقه یاقوت پر از لؤلؤ لالا ۵

خاک قدم از دیده اغیار نگهدار
شرط است که ندهند ره دزد بکالا ۶

بر خاک درت ابن حسام از چه نشسته است
قَد کان لَه مِنک تمنَّی َ و مآلا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۶۵ - دلم به چشم تو آمد به دودمان سیاه
گوهر بعدی:غزل ۱۶۷ - شبی به پیش تو خواهم نشست روی بروی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.