شمارهٔ ۴۸ - در مدح علاءالدوله اتسز

بیاد شاه جهان عالم افتخار گرفت
ز بی قرار حسامش جهان قرار گرفت ۱

علاء دولت و دین ، اتسز آن جهانگیری
که عالم از سر شمشیرش اعتبار گرفت ۲

نهیب او بیکی حمله صد مصاف شکست
پیام او بیکی لحضه صد حصار گرفت ۳

خروش باز در احیای مردگان افتاد
که پنجهٔ اسد الله ذوالفقار گرفت ۴

همه ملوک جهان را برفت دست از کار
از آنکه پیشگه ملک مرد کار گرفت ۵

بعدل او ز ستم روزگار دست بداشت
طریق مصلحت خویش روزگار گرفت ۶

خدایگانا ، دریادلا ، خداوندا
تویی که ملک بقدر تو اقتدار گرفت ۷

زمانه تا قلم مجد در کف تو نهاد
صحیفه های معلی همه نگار گرفت ۸

شد از کمینه شمار عطای تو عاجز
کسی که انجم و افلاک را شمار گرفت ۹

نه دهر یارد جاه ترا قیاس نبود
نه چرخ داند قدر ترا عیار گرفت ۱۰

تبارک الله ! از آن ساعتی که در هیجا
ز لشکر تو بسط زمین سوار گرفت ۱۱

ز نعل خیل تو گیتی همه هلال نمود
ز جوش جیش تو گردون همه غبار گرفت ۱۲

بصیدگاه فنا پنجهٔ هزبر قضا
روان و جان دلیران همه شکار گرفت ۱۳

در آن مقام حسام تو آتشی افروخت
کزو فضای جهان سربسر شرار گرفت ۱۴

ز تف رمح تو دلها همه بجوش آمد
زجام تیغ تو سرها همه خمار گرفت ۱۵

فسردگی ز گل خلق تست تازه و تر
خزان بفر تو آرایش بهار گرفت ۱۶

فلک ربود ز عزم تو گر نفاذ ربود
زمین گرفت ز حزم تو گر وقار گرفت ۱۷

قصیده های من اندر ثنای حضرت تو
همه بلاد رسید و همه دیار گرفت ۱۸

بطبع و طوع چو ، شاها ، عروس نظم مرا
مکارم تو بصد مهر در کنار گرفت ۱۹

بکام حاسد مپسند ، زیر بار بلا
دلی که او ز ثنای تو کار و بار گرفت ۲۰

شدست جانم از اخوان دهر یار عنا
مباد کس که ز اخوان دهر یار گرفت ۲۱

حدیث خویش تو گوی و طریق دهر توپوی
بدست خلق نشاید مگر که مار گرفت ۲۲

همیشه تا نگردد ز حکم یزدانی
ز مرکزی که برو آسمان مدار گرفت ۲۳

می نشاط تو درکش، که خضم زهر کشید
گل سرور تو بستان ، که خصم خار گرفت ۲۴

بقای جان تو بادا ، که شخص همت تو
بجای متابعت کردگار گرفت ۲۵