غزل ۱۴۳ - خوبرویان، چون به شوخی قصد مرغ دل کنند

خوبرویان، چون به شوخی قصد مرغ دل کنند
اولش سازند صید و آخرش بسمل کنند ۱

یارب، این سنگین دلان را شیوه رحمی بده
تا مراد عاشق بیچاره را حاصل کنند ۲

چون تو سروی برنخیزد، گر چه در باغ بهشت
خاک آدم را به آب زندگانی گل کنند ۳

پیش ما بر روی جانان پرده می دارد رقیب
کاشکی آن پرده را بر روی او حایل کنند ۴

فتنه است آن چشم و او را خواب مستی لایقست
مردم بد مست را آن به که لایعقل کنند ۵

گر به عمری گوید از من با رقیبان یک سخن
صد سخن گویند و از یاد منش غافل کنند ۶

آن مه، از روی کرم، سوی هلالی مایلست
آه! اگر اغیار سوی دیگرش مایل کنند ۷