هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و رنج سخن میگوید و به زیباییها و دردهای عاشقانه اشاره دارد. شاعر از نگاه معشوق، ویرانیهای ناشی از عشق، و رنجهای عمر سخن میگوید و با تصاویر شاعرانه مانند «برقع ماه» و «نامه سیاه» احساسات خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
غزل ۳۷۳ - ای که به خون مردمان چشم سیاه کرده ای
ای که به خون مردمان چشم سیاه کرده ای
کشته شدست عالمی، تا تو نگاه کرده ای
دست به رخ نهاده ای، بهر حجاب از حیا
پنجه آفتاب را به رقع ماه کرده ای
پادشهی و ملک دل هست خراب ظلم تو
زانکه بلا و فتنه را خیل و سپاه کرده ای
آخر عمر بر رخم داغ جفا کشیده ای
پیر سفید موی را نامه سیاه کرده ای
دوش، هلالی، این همه برق نبود بر فلک
باز مگر ز سوز دل ناله و آه کرده ای؟
کشته شدست عالمی، تا تو نگاه کرده ای
دست به رخ نهاده ای، بهر حجاب از حیا
پنجه آفتاب را به رقع ماه کرده ای
پادشهی و ملک دل هست خراب ظلم تو
زانکه بلا و فتنه را خیل و سپاه کرده ای
آخر عمر بر رخم داغ جفا کشیده ای
پیر سفید موی را نامه سیاه کرده ای
دوش، هلالی، این همه برق نبود بر فلک
باز مگر ز سوز دل ناله و آه کرده ای؟
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۷۲ - بی جهت با ما چرا آهنگ غوغا کرده ای؟
گوهر بعدی:غزل ۳۷۴ - کشیده ای می و بالای منظر آمده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
