شماره ۳۹۴ - کجا رفتی بیا ای سرو آزاد

کجا رفتی بیا ای سرو آزاد
که رحمت بر چنان بالا و بر باد ۱

به طلعت از تو غیرت برده خورشید
به قامت از تو حسرت خورده شمشاد ۲

نه آزر چون رخت نقشی دگر کرد
نه مادر چون تو فرزندی دگر زاد ۳

شبی بر ناله ی زارم ببخشای
به فریادم رس آخر چند فریاد ۴

اگر چشمت سر ابرو ترش کرد
ز جان شیرین تری کت جان بماناد ۵

از آن پایم گل آلودست در هجر
که سنگی بر گذر دارم چو فرهاد ۶

اگر خونم بریزی سر نپیچم
ز خونی عشق بر نگرفت و ننهاد ۷

گرفتم شاهدی خونی بریزد
توان گفتن که داد از دست بی داد ۸

نزاری گر به زاری خاک گردد
ز کویت بر نه انگیزاندش یاد ۹