هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ یا شاعری مشابه، به موضوعاتی مانند عشق، ملامت، تسلیم، و رهایی از تعلقات دنیوی میپردازد. شاعر از مخاطبان میخواهد که از دنیای مادی و مدعیان دوری کنند، به عشق الهی روی آورند، و با اخلاص و وفا زندگی کنند. همچنین، اشارهای به قیامت و محاکمه دارد و تأکید میکند که باید از خودگذشتگی کرد و به ملاقات حق رسید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و دینی در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات به مسائل فلسفی و وجودی نیاز به درک بالاتری از زندگی دارد.
شماره ۵۹۱ - ما را به سرِ کویِ خرابات برآرید
ما را به سرِ کویِ خرابات برآرید
این کارِ مهم تر ز مهمّات بر آرید ۱
گو مدّعیان از سرِ تشنیع و شماتت
شوری ز میان خانۀ طامات بر آرید ۲
این پیرِ ملامت زده را سلسله در حلق
خلقی ز پی اش گردِ محلّات بر آرید ۳
و آن گه به سرِ دارانا الحق چو حسینش
بر موجبِ محضر به سجلّات بر آرید ۴
امروز ملامت که چنین منکر عشقید
فردای قیامت همه هیهات برآرید ۵
ای بی خبران تا به درآیید ز خلقی
یک سر به خدا دستِ مناجات برآرید ۶
گردن مکشید از لگدِ عشق به تسلیم
وز چاهِ طبیعت سرِ مافات برآرید ۷
از اهلِ هُدا عذرِ محاکات بخواهید
و آن گه سرِ همّت به سماوات برآرید ۸
پایی به وفا در رهِ اخلاص بکوبید
دستی به صفا گردِ موالات برآرید ۹
از خود به درآیید و ملاقات ببینید
تسلیم بباشید و مرادات برآرید ۱۰
دست از من و ما و خودیِ خویش بدارید
دود از هبل و برهمن و لات برآرید ۱۱
یا بر گهرِ سفتۀ من عیب مگیرید
یا زین دُرر را ز بحرِ مجابات برآرید ۱۲
گر پندِ نزاری بنیوشید سرِ فخر
از ذروۀ گردون به مباهات برآرید ۱۳
این کارِ مهم تر ز مهمّات بر آرید ۱
گو مدّعیان از سرِ تشنیع و شماتت
شوری ز میان خانۀ طامات بر آرید ۲
این پیرِ ملامت زده را سلسله در حلق
خلقی ز پی اش گردِ محلّات بر آرید ۳
و آن گه به سرِ دارانا الحق چو حسینش
بر موجبِ محضر به سجلّات بر آرید ۴
امروز ملامت که چنین منکر عشقید
فردای قیامت همه هیهات برآرید ۵
ای بی خبران تا به درآیید ز خلقی
یک سر به خدا دستِ مناجات برآرید ۶
گردن مکشید از لگدِ عشق به تسلیم
وز چاهِ طبیعت سرِ مافات برآرید ۷
از اهلِ هُدا عذرِ محاکات بخواهید
و آن گه سرِ همّت به سماوات برآرید ۸
پایی به وفا در رهِ اخلاص بکوبید
دستی به صفا گردِ موالات برآرید ۹
از خود به درآیید و ملاقات ببینید
تسلیم بباشید و مرادات برآرید ۱۰
دست از من و ما و خودیِ خویش بدارید
دود از هبل و برهمن و لات برآرید ۱۱
یا بر گهرِ سفتۀ من عیب مگیرید
یا زین دُرر را ز بحرِ مجابات برآرید ۱۲
گر پندِ نزاری بنیوشید سرِ فخر
از ذروۀ گردون به مباهات برآرید ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
۴۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹۰ - خوش آید به آوازِ بلبل نبید
گوهر بعدی:شماره ۵۹۲ - چه محنت است که در عاشقی به ما نرسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.