هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که از دنیا توقعی ندارد و به شادی یا غم آن وابسته نیست. او احساس تنهایی میکند و قناعت پیشه کرده است. همچنین، از امید به زندگی ناامید است و غمهای طولانی را بیفایده میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، مفاهیمی مانند ناامیدی و تنهایی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد.
شماره ۱۲۰ - امید راحت از عالم ندارم
امید راحت از عالم ندارم
اگر شادیست ورغم هم ندارم ۱
اگر افزون شود خرّم نگردم
وگر نقصان کند ماتم ندارم ۲
همه عالم دمست و این عجبتر
که در عالم یکی همدم ندارم ۳
پذیرفتم من از دست قناعت
که حاجت بر بنی آدم ندارم ۴
نبینم روی شادی هرگز ارمن
دل خود را بغم خرّم ندارم ۵
اگر بی بهره ام از کام گیتی
نصیب مهنت از کس کم ندارم ۶
چرا گیرم غم صد ساله در پیش
کامید زندگی یک دم ندارم؟ ۷
اگر شادیست ورغم هم ندارم ۱
اگر افزون شود خرّم نگردم
وگر نقصان کند ماتم ندارم ۲
همه عالم دمست و این عجبتر
که در عالم یکی همدم ندارم ۳
پذیرفتم من از دست قناعت
که حاجت بر بنی آدم ندارم ۴
نبینم روی شادی هرگز ارمن
دل خود را بغم خرّم ندارم ۵
اگر بی بهره ام از کام گیتی
نصیب مهنت از کس کم ندارم ۶
چرا گیرم غم صد ساله در پیش
کامید زندگی یک دم ندارم؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - نه دست رسی بیار دارم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - جانرا چو نیت وصل تو حاصل کجا برم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.