شمارهٔ ۲۳ - ایضاً له

سپهر مجد و کرم عزّدین یگانة دهر
که دست و کلک ترا باقضا مساوقتست ۱

شدست ماه نو اندر جهان مشارالیه
از آنکه باسم اسب توش مطابقتست ۲

بهرچه رای شریفت اشارتی فرمود
سبیل چرخ در آن طاعت و موافقتست ۳

چنان بیمن تو اضداد آشتی کردند
که خوشدلی و هنر را بهم معانقتست ۴

رهی ملازم این حضرتست از دل و جان
بصورت ارچه از آن درگهش مفارقتست ۵

در آن مهم که بجاه تو استعانت رفت
توقّف تو هم از غایت مخالفتست ۶

رهی برابر آن زن بمزد هم باشد
گرین مراقبت از جانب مصادقتست ۷

وگر بطبع برو عاشقی چه درباید؟
ترا که با سروریشی چنان معاشقتست ۸

یکی سوار ز بهر خدای را بفرست
مرا مگیر که خود قدمت مرافتقست ۹

سوار ظلم بنا حق همه جهان بگرفت
بیک سوار بعدل این همه مضایقتست ۱۰