هوش مصنوعی:
این متن درباره سخاوت و بخشندگی فردی به نام کریم است که مانند خورشید، چه حاضر باشد و چه نباشد، هدایا و کمکهای خود را به دیگران میرساند. همچنین اشارهای به انتظار و توقع از رفتارهای دلنواز و محبتآمیز دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم اخلاقی و عرفانی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و الهامبخش است. همچنین استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال پیچیده باشد.
شمارهٔ ۹۱ - ایضا له
کریم طبع سخی دل کسی بود کانعام
به دست خویش کند گاه و گاه بفرستد ۱
اگر به شهر بود خود عطای او نقدست
وگرنه نباشد از آن جایگاه بفرستد ۲
چو آفتاب که چون حاضرست نور دهد
چو گشت غایب، بر دست ماه بفرستد ۳
توقعّست کز آنجا که دلنوازی تست
رسوم خادم داعی بگاه بفرستد ۴
به دست خویش کند گاه و گاه بفرستد ۱
اگر به شهر بود خود عطای او نقدست
وگرنه نباشد از آن جایگاه بفرستد ۲
چو آفتاب که چون حاضرست نور دهد
چو گشت غایب، بر دست ماه بفرستد ۳
توقعّست کز آنجا که دلنوازی تست
رسوم خادم داعی بگاه بفرستد ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۰ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
