شمارهٔ ۲۷۹ - و له ایضاً

ای کف راد تو معمار جهان
جاودان بادا معمار چنین ۱

هم ز نور دل و رایت دارند
ماه و خورشیددو رخسار پنین ۲

بدسگال تواگر شد کم و کاست
کرد اقبال تو بسیار چنین ۳

همّتت از پی دنیا گفته
چه خطر دارد مردار چنین ۴

دی اشارت بتو می کرد قضا
گفت کز من شنو اسرار چنین ۵

تا جهانت زدستاروران
کس ندیدست کله دار چنین ۶

دشمن ار جنگ تو جوید زخری
بر منه بر دل خود بار چنین ۷

خود کفایت کند آن کار ترا
آنکه کرد دست و صدبار چنین ۸

نیک دانی که فرو دستانرا
دست گسرند بادوار چنین ۹

بر زیانند همه اهل هنر
خاصه با سستی بازار چنین ۱۰

حاصلی اندک و خرجی بسیار
روزگاری بد و اشعار چنین ۱۱

شعر بی قدر و هنر بی قیمت
وانگهم کیسه و انبار چنین ۱۲

تو زمن فارغ و من بی ترتیب
طبع من نازک و دلدار چنین ۱۳

با چنین خرج بسندم نبود
هر یکی روز دو دینار چنین ۱۴

غم کارم خور و تیمارم دار
بتو خواهم غم و تیمار چنین ۱۵

گر چنین باشد کارم بخلل
خللی هم بکند کار چنین ۱۶

خرج یک هفته نباشد ، گر من
بفروشم دوسه دستار چنین ۱۷

کار من گرچه بسی دشوار است
سهل گردد زتو دشوار چنین ۱۸

بده انصاف من از بهر خدا
تو برای من و گفتار چنین ۱۹

چون تو ممدوحی و انعام چنان
مثل من مادح و اشعار چنین ۲۰

کرده در مدح تو دیوانی جمع
همه پر گوهر شهوار چنین ۲۱

هیچ تشریف تو ناپوشیده !
لایق آید زتو کردار چنین ؟! ۲۲

گیر ، کین حرمان در خورد منست
کرمت نیست سزاوار چنین ۲۳