هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و معنوی، بیانگر دلبستگی شاعر به خداوند و بیاعتنایی به دنیا و مقامات دنیوی است. شاعر از غیب و راه یافتن به آن سخن میگوید و تأکید میکند که جز خدا چیزی نمیخواهد. او از تعلقات دنیوی مانند جاه و منصب دوری میجوید و عشق به یار مهربان (خدا) را برتر از همه چیز میداند. همچنین، متن اشارهای به ناآگاهی انسان از فطرت خود و نیاز به راهنمایی در مسیر معنوی دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از اصطلاحات و اشارات عرفانی ممکن است نیاز به پیشزمینهی فکری و مطالعاتی داشته باشد.
شماره ۱۰۶۰ - اگر در عالمِ غیبم دهی راه
اگر در عالمِ غیبم دهی راه
شود بر من زبانِ خلق کوتاه ۱
جزین کز خود برون آری تمامم
بحمدالله ندارم هیچ دل خواه ۲
مرا از من اگر وا می ستانی
تو می مانی و بس الحمدلله ۳
درآ تا من شوم از خانه بیرون
گدایی را نزیبد منصبِ شاه ۴
به جز بر آستانِ دل ستانم
نمی خواهم محلّ و منصب و جاه ۵
چه جایِ جاه و منصب پیر زالی
دو عالم را بسوزاند به یک آه ۶
ز مبدا فطرتی دارند هر کس
که کس از فطرتِ خود نیست آگاه ۷
به جنبِ مهرِ یارِ مهربانم
پشیزی بر نیاید مهر تا ماه ۸
به خود نتوان سپردن ره به مقصد
دلالت باید ای خودبین درین راه ۹
ترا هر دیده کز عینِ یقین دید
در آن دیده نگنجد شکّ و اشباه ۱۰
همه هر چ از تو می آید فتوح است
در آیینِ نزاری نیست اکراه ۱۱
شود بر من زبانِ خلق کوتاه ۱
جزین کز خود برون آری تمامم
بحمدالله ندارم هیچ دل خواه ۲
مرا از من اگر وا می ستانی
تو می مانی و بس الحمدلله ۳
درآ تا من شوم از خانه بیرون
گدایی را نزیبد منصبِ شاه ۴
به جز بر آستانِ دل ستانم
نمی خواهم محلّ و منصب و جاه ۵
چه جایِ جاه و منصب پیر زالی
دو عالم را بسوزاند به یک آه ۶
ز مبدا فطرتی دارند هر کس
که کس از فطرتِ خود نیست آگاه ۷
به جنبِ مهرِ یارِ مهربانم
پشیزی بر نیاید مهر تا ماه ۸
به خود نتوان سپردن ره به مقصد
دلالت باید ای خودبین درین راه ۹
ترا هر دیده کز عینِ یقین دید
در آن دیده نگنجد شکّ و اشباه ۱۰
همه هر چ از تو می آید فتوح است
در آیینِ نزاری نیست اکراه ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۴۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۵۹ - ما می رویم و با تو نکرده وداعِ راه
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶۱ - کیست کآرد به من از دوست پیامی نا گاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.