هوش مصنوعی: این متن به ستایش خداوند و اهمیت دعا و بندگی می‌پردازد. شاعر از لطف خداوند در رهایی از محنت‌ها و کمک به درماندگان سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که دعا برای همه، چه پیر و جوان و چه فقیر و ثروتمند، ضروری است. همچنین، از خداوند می‌خواهد که دولتش را جاودان و همتش را بلندمرتبه نگه دارد.
رده سنی: 12+ متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و ادبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

بخش ۳۵ - چو کردی ختم برنعت و دعائی

چو کردی ختم برنعت و دعائی
جلایر بر حدیث دل گشائی ۱

رهی از تنگ دستی آخر کار
جوانی را زسر گیری دگر بار ۲

ثنا و حمد آن دولت نمائی
زلطف او ز محنت ها رهائی ۳

تو شرط بندگی را جای آور
که مولا را وظیفه هست دیگر ۴

ضمیر پاک او دانی گواه است
به هر درمانده نیکو دادخواه است ۵

تو ار درمانده ای او دست گیرست
دلش روشن تر از بدر منیرست ۶

خدای لم یزل شایسته دیده
میان سروران کورا گزیده ۷

دعایش فرض شد بر پیر و برنا
به هر کس خواه درویش و توانا ۸

خدایا جاودان کن دولتش را
فزون بر پای عالی همتش را ۹
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۳۴ - جلایر: رو دعا کن ختم عرض است
گوهر بعدی:بخش ۳۶ - اگر انصاف باشد باز گویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.