شماره ۷۶ - لعل شیرین تو پیرایه در عدن است

لعل شیرین تو پیرایه در عدن است
زلف پر چین تو سرمایه مشک ختن است ۱

سرو تا بنده بالای تو شد از دل پاک
بر زبان همه آزادی سرو چمن است ۲

بر زنخدان تو چاهیست که دل یوسف اوست
جانم اندر غم او ساکن بیت الحزن است ۳

گر نبندد کمر آن ماه سرافراز بناز
ور نگوید سخن آن پسته که شور زمن است ۴

بچه دانند که دلدار مرا هست میان
بچه معلوم توان کرد که او را دهن است ۵

لطف آنخال سیاه و رخ چون ماهش بین
نقطه عنبر تر بر ورق نسترن است ۶

نیست ممکن که ازو صبر کنم ز آنک مرا
نور در چشم و فرح در دل و جان در بدن است ۷

حاصل از زلف وی این دارد و بس ابن یمین
که دل آشفته و سرگشته و با صد شکن است ۸