غزل ۳ - روی تو خوش می‌نماید آینه ما

روی تو خوش می‌نماید آینه ما
کآینه پاکیزه است و روی تو زیبا ۱

چون می روشن در آبگینه ی صافی
خوی جمیل از جمال روی تو پیدا ۲

هر که دمی با تو بود یا قدمی رفت
از تو نباشد به هیچ روی شکیبا ۳

صید بیابان سر از کمند بپیچد
ما همه پیچیده در کمند تو عمدا ۴

طایر مسکین که مهر بست به جایی
گر بکشندش نمی‌رود به دگر جا ۵

غیرتم آید شکایت از تو به هر کس
درد احبا نمی‌برم به اطبا ۶

برخی جانت شوم که شمع افق را
پیش بمیرد چراغدان ثریا ۷

گر تو شکرخنده آستین نفشانی
هر مگسی طوطیی شوند شکرخا ۸

لعبت شیرین اگر ترش ننشیند
مدعیانش طمع کنند به حلوا ۹

مرد تماشای باغ حسن تو سعدیست
دست فرومایگان برند به یغما ۱۰