غزل ۷۲ - پای سرو بوستانی در گل است

پای سرو بوستانی در گل است
سرو ما را پای معنی در دل است ۱

هر که چشمش بر چنان روی اوفتاد
طالعش میمون و فالش مقبل است ۲

نیکخواهانم نصیحت می‌کنند
خشت بر دریا زدن بی‌حاصل است ۳

ای برادر ما به گرداب اندریم
وان که شنعت می‌زند بر ساحل است ۴

شوق را بر صبر قوت غالب است
عقل را با عشق دعوی باطل است ۵

نسبت عاشق به غفلت می‌کنند
وآن که معشوقی ندارد غافل است ۶

دیده باشی تشنه مستعجل به آب
جان به جانان همچنان مستعجل است ۷

بذل جاه و مال و ترک نام و ننگ
در طریق عشق اول منزل است ۸

گر بمیرد طالبی در بند دوست
سهل باشد زندگانی مشکل است ۹

عاشقی می‌گفت و خوش خوش می‌گریست
جان بیاساید که جانان قاتل است ۱۰

سعدیا نزدیک رای عاشقان
خلق مجنونند و مجنون عاقل است ۱۱