غزل ۱۹۵ - از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد

از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد
می‌برم جور تو تا وسع و توانم باشد ۱

گر نوازی چه سعادت به از این خواهم یافت
ور کشی زار چه دولت به از آنم باشد ۲

چون مرا عشق تو از هر چه جهان بازاستد
چه غم از سرزنش هر که جهانم باشد ۳

تیغ قهر ار تو زنی قوت روحم گردد
جام زهر ار تو دهی قوت روانم باشد ۴

در قیامت چو سر از خاک لحد بردارم
گرد سودای تو بر دامن جانم باشد ۵

گر تو را خاطر ما نیست خیالت بفرست
تا شبی محرم اسرار نهانم باشد ۶

هر کسی را ز لبت خشک تمنایی هست
من خود این بخت ندارم که زبانم باشد ۷

جان برافشانم اگر سعدی خویشم خوانی
سر این دارم اگر طالع آنم باشد ۸